622

امروز بعد از چیزی حدود بیست و دو روز از خانه بیرون رفتم. کاملا تکذیب میکنم از درخانه ماندن خسته شده بودم من کاملا در خانه راحت بودم مسئله این بود که مجبور بودم به لطف اساتید گرامی نیاز مبرم به خرید کتاب داشتم که کاملا کار بیهوه ای بود چرا که منهای خاک مرده ای که برشهر پاشیده بودند و مغازه هایی که از ترس یا کسادی بازار تعطیل بودند همان چند مغازه هم که باز بودن کتابهای مورد نظر مرا نداشتند. در این بین متوجه موارد جالبی شدم مثلا والدینی که خود هیچ اقدام پیشگیرانه انجام نداده بودند اما بچه ها کاملا مجهز بودند و برعکس والدین مجهز و کودکان آزاد از قید احتیاط یا کتاب فروشی که انقدر مملو از دود بود که به راحتی میتوانست با قهوه خونه وارد رقابت شود. خیلی ها به خود زحمت ماسک و دستکش نداده بودند بعضی ها هم فقط با یک مورد تردد میکردند. در مورد خودم هم موارد قابل ذکر وجود داشت مثلا تابحال نمیدانستم که ممکن است این همه در خیابان دچار خارش شوم یا درست کردن روسری ممکن است به مرگ افراد ختم شود! خلاصه که اگر ماسک و دستکش پوشان را فاکتور بگیریم و از تعطیلی برخی مغازه ها که بگذریم شهر هیچ شباهتی به قرنطینه و شهر کرونا زده نداشت.

577...